Historia 20 września 1972 roku podczas jubileuszowego zjazdu Polskiego Towarzystwa Botanicznego w Warszawie z inicjatywy doc. dr Ludmiły Karpowiczowej podjęto jednomyślnie uchwałę o powołaniu Rady Ogrodów Botanicznych i Arboretów w Polsce jako sekcji w strukturze Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Skupiała ona kierowników ogrodów botanicznych. Początkowo liczyła ona 12 członków. Podczas pierwszego zebrania Rady Ogrodów Botanicznych i Arboretów w Polsce, które odbyło się 17 lutego 1973 roku, na przewodniczącą wybrano doc. dr L. Karpowiczową, a jej zastępcą został dr J. Tumiłowicz. Po śmierci doc. Karpowiczowej wybrano nowy zarząd w skład którego weszli: doc. dr hab. A. Łukasiewicz (przewodniczący) oraz doc. dr hab. W. Bugała (wiceprzewodniczący) i doc. dr hab. A. Doroszewska (wiceprzewodnicząca). W 1974 roku na wniosek Rady Ogrodów Botanicznych i Arboretów w Polsce skierowany do Wydziału II Nauk Biologicznych PAN powyższą Radę uznano pismem z dnia 29 stycznia 1974 r. jako Komisję Ogrodów Botanicznych działającą przy Komitecie Botaniki Polskiej Akademii Nauk (16 członków). Od 1996 roku Rada Ogrodów Botanicznych w Polsce funkcjonowała jako niezależna Federacja Ogrodów Botanicznych [Instytucja reprezentowana przez dyrektorów lub kuratorów ogrodów (35 członków)].