Piano odwiódł rząd od budowy parlamentu na miejscu Royal Opera House, zamiast tego zaplanował Parliament House na ówczesnym Freedom Square oraz przebudowę City Gate. Piano zaproponował teatr pod gołym niebem na miejscu Opera House, przywołując następujące argumenty:
Po pierwsze, miejsce jest za małe, aby pomieścić budynek Parlamentu, jak to było wstępnie przewidywane. Po drugie, pomimo faktu, że inne małe stare teatry z powodzeniem działają jako nowoczesne, współczesny teatr konwencjonalnej wielkości nie zmieści się w tym miejscu, uwzględniając dzisiejsze wymagania co do sali prób, wyposażenia i dostępu za kulisy, jedynie będzie generował nadmierne koszty eksploatacji. Po trzecie, Piano stwierdził, że mocno wierzy, iż „po przeszło 60 latach sporów, ruiny zburzonej opery osiągnęły status zabytku, nieodwołalnego świadka historii i godności pamięci zbiorowej. Oświadczenie to było mocno kontestowane przez wielu Maltańczyków, którzy twierdzili, że nie było zadaniem Renzo Piano decydowanie o zbiorowej pamięci innych narodów i znów plany wszystkich trzech obiektów wywołały kontrowersje. Jednak rząd szedł naprzód z planami i teatr pod gołym niebem został oficjalnie otwarty w dniu 8 sierpnia 2013.