W 1933, gdy władze radzieckie zamknęły sobór Zmartwychwstania Pańskiego w Ufie, cerkiew św. Sergiusza stała się soborem katedralnym eparchii. Sobór św. Sergiusza z Radoneża nigdy nie został zamknięty, jako jedyna z cerkwi eparchii ufijskiej, jednak w okresie wielkiego terroru, w 1937 aresztowane zostało całe służące w nim duchowieństwo, a także biskup ufijski Grzegorz, którego następnie skazano na śmierć i rozstrzelano. Cerkiew przez pięć lat była nieużytkowana. W obiekcie ponownie zaczęły odbywać się nabożeństwa w 1942, gdy do Ufy przybył hieromnich Ksenofont (Siniutin). Po tej dacie, do końca II wojny światowej parafianie i duchowieństwo soboru przekazali znaczne sumy na cel wspierania Armii Czerwonej, za co w 1945 wszyscy służący w cerkwi duchowni i pracujący w niej świeccy otrzymali medale Medale „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”.
Po wojnie cerkiew była kilkakrotnie remontowana, odnawiano znajdujące się w jej wnętrzu freski, całkowicie zacierając ich pierwotny wygląd. Przetrwał natomiast XIX-wieczny ikonostas.
Przypisy
Kategoria:Cerkwie eparchii ufijskiej Sergiusza Kategoria:Drewniane cerkwie w Rosji Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Sergiusza z Radoneża