W latach 1956–1960 ZSRR dostarczał okręty albańskiej marynarce wojennej.
Stosunki radziecko-albańskie po śmierci Stalina thumb|200px|Enver Hodża Po śmierci Stalina nowe radzieckie kierownictwo na czele z Nikitą Chruszczowem dokonało częściowej reorientacji polityki zagranicznej państwa. W 1955 Chruszczow odwiedził Belgrad; relacje radziecko-jugosłowiańskie zaczęły się poprawiać. Dla Albanii stwarzało to ryzyko ponownej marginalizacji, kraj ten bowiem odgrywał znaczącą rolę w polityce radzieckiej, dopóki Jugosławia była traktowana jako wróg. Albańskiego przywódcę Envera Hodżę niepokoiła również destalinizacja w ZSRR, która oznaczała krytykę sposobu sprawowania przez niego rządówT. Czekalski, Albania, s. 152-153.. Od czasu naprawy stosunków radziecko-jugosłowiańskich Hodża obawiał się, że zostanie przeciwko niemu przeprowadzony zamach stanu, równocześnie z powodu uzależnienia Albanii od zagranicznych kredytów nie mógł zrezygnować ze współpracy z ZSRR. Sytuację zmieniła rywalizacja radziecko-chińska. Chiny również były gotowe udzielać Albanii kredytów. Od 1956 do 1959 trwała w tym zakresie swoista rywalizacja między Pekinem a Moskwą. W 1960 Tirana ostatecznie przyjęła orientację prochińską.