Antoni Stanisław Łopaciński herbu Lubicz (ur. ok. 1720 - zm. ok. 1777) – sędzia ziemski, marszałek konfederacji barskiej.
Pochodził z gałęzi upitskiej Łopacińskich. Pod koniec lat 50. był rotmistrzem upickim. Deputat powiatu upickiego na Trybunał Główny Wielkiego Księstwa Litewskiego, członek Koła Duchownego w 1743 roku, deputat w 1751 i 1761 rokuDeputaci Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (1697-1794). Spis, pod redakcją Andrzeja Rachuby, opracowali Andrzej Rachuba i Przemysław P. Romaniuk, przy współpracy Andreja Macuka i Jegenija Aniszczenki, Warszawa 2004, s. 197, 229, 270., w 1762 był marszałkiem trybunału skarbowego. W 1760 został poborcą pogłównego żmudzkim, a w 1763 dostał urząd pisarza grodzkiego upickiego. W 1764 był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego. Od 1765 sędzia ziemski upicki.
Przystąpił do konfederacji barskiej. Pod naciskiem konfederacji wiłkomierskiej i kowieńskiej drobna szlachta sporządziła 24 września 1768 w Poniewieżu akt konfederacji upickiej, a Łopacińskiego przymusiła do przyjęcia laski marszałkowskiej. Akcja Rosjan i rozproszenie sąsiedzkich konfederacji przeszkodziły Łopacińskiemu w zorganizowaniu własnego oddziału.