Henry Dixon Cowell (ur. 11 marca 1897 w Menlo Park w USA, zm. 10 grudnia 1965 w Shady Hill koło Nowego Jorku) – amerykański kompozytor, pianista, muzykolog, teoretyk muzyki, publicysta i organizator życia koncertowego. Obok Ch. Ivesa jeden z największych innowatorów w historii XX-wiecznej muzyki amerykańskiej.
Życiorys Wychowywał się w San Francisco oraz na farmach rodzinnych w Kansas, Iowie i Oklahomie. W wieku 14 lat nauczył się gry na fortepianie, a mając 15 lat dał pierwszy koncert w San Francisco (złożony z własnych, eksperymentalnych kompozycji fortepianowych). Jako 17-latek studiował w University of California w Berkeley pod kierunkiem Charlesa Seegera. Za jego namową Cowell opisał swe nowatorskie poglądów i doświadczenia z lat 1916-19 w pracy pt. New Musical Resources z 1919 r. (wyd. 1930, wznowienie 1969 w Nowym Jorku). Była to, obok krótkiego studium Some 'Quarter-tone Impressions Ivesa, jedna z pierwszych amerykańskich rozpraw teoretycznych poświęconych nowej muzyce.