Partię rhythmiconu powierzono komputerowi, ponieważ oryginalny instrument już nie istniał.

Związki rytmu i harmonii oparte na proporcjach liczbowych szeregu harmonicznego są osnową Quartet Romantic (1917) oraz Quartet Euphometric (1919), noszących wspólną nazwę Rhythm-Harmony Quartets.

Koncepcja elastic form Cowell wprowadził również prekursorską koncepcję elastic form. Pomysł ten zrodził się w związku z rozważaniami wokół muzyki baletowej i zakładał udział wykonawców w ustaleniu kształtu dzieła poprzez swobodny układ jego segmentów. Kompozytor wykorzystał ją m.in. w III Kwartecie smyczkowym Mosaic (1935) i American Suite (1935). Koncepcja elastic form była zapowiedzią formy otwartej i aleatoryzmu.

Ważniejsze kompozycje Muzyka orkiestrowa 21 symfonii: I (1916), II „Anthropos” (1939), III „Gaelic” (1942), IV „Short Symphony” (1946), V (1948), VI (1950-55), VI na małą orkiestrę (1952), VIII „Choral” na chór i orkiestrę (1952), IX (1953), X (1953), XI „7 Rituals of Music” (1954), XII (1956), XIII „Madras” na table, jala-tarang i orkiestrę (1958), XIV (1960), XV „Thesis” (1960), XVI „Icelandic” (1962), XVII „Lancaster” (1962), XVIII (1964), XIX (1964), XX (1965), XXI (1965)