Maria Gorzechowska (ur. 27 listopada 1883 w Siedlcach, zm. 2 grudnia 1961 w Łodzi) – polska nauczycielka, działaczka społeczna, bibliotekarka, poetka.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Henryka Adolfa (zm. 1878), urzędnika i powstańca z 1863 r., i Zofii z domu Tonkel-Ślepowron. Miała braci: Jana, ps. „Jur” – członek Organizacji Bojowej PPS, generał brygady, w latach 1922–1929 mąż Zofii Nałkowskiej, Henryka – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej, Józefa (1880–1966) – późniejszy pracownik MSZ oraz siostry: Helenę po mężu Ziemęcką (1894–1972) i Zofię po mężu Pogorzelską (zm. 1975).
W latach 1900–1905 studiowała historię, historię literatury i filozofię na Uniwersytecie Latającym w Warszawie, następnie w Towarzystwie Kursów Naukowych oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim (1910–1911). Od 1900 roku pracowała w Warszawie jako nauczycielka, a równocześnie prowadziła jedną z czytelń Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności i organizowała nielegalne biblioteczki ruchome dla robotników. Pracę bibliotekarki podjęła w latach 1906–1910 w Bibliotece Kolejowej Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej. Następnie od grudnia 1911 do połowy 1913 roku pracowała w Wydziale Czytelń WTD, a w latach 1913–1914 w Bibliotece Ordynacji Krasińskich.