Z synów Mikołaja Tadeusza Józef Leon Łopaciński został sufraganem żmudzkim, a Jan Nikodem Łopaciński starostą mińskim i mścisławskim. W 1753 Mikołaj Tadeusz Łopaciński odkupił od Sapiehów dobra Saria„Saria”, [w:] Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, T. X, Warszawa 1889, s. 328–329., Szarkowszczyznę„Szarkowszczyzna”, [w:] Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, T. XI, Warszawa 1890, s. 797–798. i Rosicę„Rosica”, [w:] Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, T. IX, Warszawa 1888, s. 754–755.. Dodatkowo w latach 1745–1748 nabył majątek zwany „Czuryłowicze” i zmienił jego nazwę na Leonpol„Leonpol”, [w:] Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, T. V, Warszawa 1884, s. 147. na cześć swojego ojca Leona. Kupiony od Massalskich majątek Jody przekazał z kolei bratu Ignacemu Błażejowi (założycielowi linii pisarskiej) w zamian za Łopacin„Jody”, [w:] Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, T. III, Warszawa 1882, s. 597.. Mikołaj Tadeusz Łopaciński miał majątki w woj. mścisławskim, witebskim, płockim, inflandzkim, wileńskim i trockim. W 1774 zostały mu nadane Bezdany„Bezdany”, [w:] Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, T. I, Warszawa 1880, s. 162–163..