W międzyczasie został awansowany na stopień kapitana audytora z dniem 1 listopada 1912•.
Podczas I wojny światowej w latach około 1915–1918 był obrońcą wojskowym oraz pełnił funkcję referenta sądowego u boku komendanta 8 Dywizji Kawalerii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Podczas obrony Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej na przełomie 1918/1919 w randze kapitana audytora zasiadał w pierwszym składzie Sądu Polowego we Lwowie. Z tej jednostki w stopniu majora Korpusu Sądowego w lutym 1919 został przydzielony do Sądu Wojennego w Dowództwie Okręgu Generalnego „Warszawa”. Dekretem z 22 maja 1920 został zatwierdzony w stopniu podpułkownika w korpusie sądowym z dniem 1 kwietnia 1920. Zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był sędzią orzekającym Wojskowego Sądu Okręgowego Nr I w Warszawie. W 1924 był przydzielony do Naczelnego Prokuratora Wojskowego przy Najwyższym Sądzie Wojskowym. W lutym 1926 został przydzielony z Ministerstwa Spraw Wojskowych do Prokuratury przy Najwyższym Sądzie Wojskowym na stanowisko podprokuratora. Zmarł 4 marca 1926•.