Łużyca (Strużyna) – rzeka górska w południowo-zachodniej Polsce w woj. dolnośląskim w Sudetach Zachodnich, w Górach Izerskich i Przedgórzu Izerskim.
Rzeka o długości około 12 km, lewy dopływ Czarnego Potoku, jest ciekiem IV rzędu należącym do dorzecza Odry, zlewiska Morza Bałtyckiego.
Charakterystyka Źródła rzeki położone są w zachodniej części Gór Izerskich na północnym zboczu wzniesienia Smrek czes. Smrk, na wysokości ok. 880 m n.p.m. przy granicy polsko-czeskiej. W części źródliskowej potok wypływa z podmokłego terenu. W górnym biegu potok spływa, w kierunku północnym szeroką dobrze wykształconą zalesioną doliną górską, głęboko wciętą między wzniesienia: Mała Góra po zachodniej stronie a Czerniawska Kopa po wschodniej stronie. Po przepłynięciu 850 m opuszcza zalesiony obszar i płynie w kierunku miejscowości Pobiedna, gdzie płynąc wśród zabudowań wzdłuż drogi nr 358 skręca lekko na północny wschód. Po minięciu Pobiednej płynie otwartym terenem wśród zabudowań do ujścia, gdzie na wysokości ok. 358 m n.p.m. na zachodnich obrzeżach Mirska uchodzi do Czarnego Potoku. Koryto rzeki kamienisto-żwirowe słabo spękane i na ogół nieprzepuszczalne. Zasadniczy kierunek biegu potoku jest północno-wschodni. Jest to potok górski odwadniający północno-zachodnią część Gór Izerskich oraz południowo-zachodnią część Przedgórza Izerskiego.