Od marca do grudnia 1920 zajmował stanowisko przewodniczącego permskiego gubernialnego komitetu RKP(b). 20 lutego 1922 wykluczony z partii bolszewickiej, został zastępcą dyrektora fabryki zbrojeniowej w Permie, następnie na krótko aresztowany przez GPU za podpisanie deklaracji opozycji robotniczej Dwudziestu Dwóch; w areszcie ogłosił głodówkę.
W maju 1923 aresztowany w Moskwie i tajnie wysłany samolotem do Berlina jako opozycjonistę i autora "Manifestu Grupy Robotniczej RKP(b)", później współpracował w Berlinie z "lewicowcami". W listopadzie 1923 wrócił do Moskwy, gdzie ponownie został aresztowany, w areszcie ogłosił głodówkę i usiłował popełnić samobójstwo, został skazany na 3 lata więzienia, wiosną 1927 wypuszczony. Po opuszczeniu więzienia został zesłany do Erywania, gdzie napisał broszurę "Następne Oszustwo", a 7 listopada 1928 uciekł do Persji, następnie od kwietnia 1929 do kwietnia 1930 przebywał w Turcji, później we Francji, gdzie pracował jako dziennikarz i publicysta, później ślusarz w fabryce. 23 czerwca 1941 został aresztowany w Paryżu przez gestapo, 1942 zbiegł do nieokupowanej wówczas przez Niemcy Tuluzy, jednak w 1943 został aresztowany i następnie uwięziony w Vichy pod zarzutem terroryzmu;