Mieszkalnictwo wspomagane () – forma usług społecznychSzarfenberg, R. Standaryzacja usług społecznych. kierowanych do osób wymagających wsparcia, by móc prowadzić niezależne życie w społeczności lokalnej, w szczególności do osób z niepełnosprawnością intelektualną, seniorów, osób opuszczających zakłady karne, placówki opiekuńczo-wychowawcze lub osób bezdomnych.
Jest ono realizowane w typowym dla danej społeczności lokalu mieszkalnym poprzez zapewnienie pakietu usług służących zwiększeniu samodzielności, zaradności życiowej i integracji społecznej, ukierunkowanych na rozwijanie i wzmacnianie kompetencji osobistych i społecznych. Jego celem jest wspomożenie prowadzenia samodzielnej egzystencji, w tym zamieszkania poza rodziną i wieloosobową placówką opieki całodobowej przy odpowiednim profesjonalnym wsparciu m.in. asystentów. Może mieć charakter długotrwały (mieszkanie wspomagane zastępuje pobyt w wieloosobowej stacjonarnej placówce, np. mieszkanie senioralne przeznaczone dla osób starszych, wymagających stałego lub okresowego wsparcia) lub prewencyjny (doprowadza do uzyskania samodzielności życiowej i sfinalizowania procesu wspierania).