mały|240px|Grobowiec imielińskich proboszczów, w którym spoczywa ks. Longin Kozub Longin Kozub (ur. 11 listopada 1927 w Lubomi, zm. 6 października 2010 w Katowicach) – polski prezbiter rzymskokatolicki, proboszcz w Katowicach, Wodzisławiu Śląskim i Imielinie, odznaczony Orderem Odrodzenia Polski.
Życiorys Longin Kozub urodził się 11 listopada 1927 w Lubomi w rodzinie górniczej. Jego rodzicami byli Jakub Kozub i Franciszka z domu Konsik.
W wieku trzynastu lat podczas okupacji niemieckiej został deportowany i zmuszony do pracy na roli w Strzeleczkach koło Prudnika. Dwa lata później rozpoczął pracę w Fabryce Maszyn w Rybniku jako pomocnik ślusarza. Po zakończeniu II wojny światowej kontynuował naukę w rybnickim Liceum Ogólnokształcącym im. Powstańców Śląskich, w 1948 r. zdał maturę. Po maturze wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. W latach 1948–1954 studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskał tytuł magistra z zakresu psychologii. 29 czerwca 1954 w Piekarach Śląskich przyjął święcenia prezbiteratu z rąk biskupa częstochowskiego Zdzisława Golińskiego.
Od 1958 roku był ojcem duchownym w Niższym Seminarium Duchownym im. św. Jacka w Katowicach. Pracował jako katecheta w Liceum im.