Aleksander Martyniak (ur. 28 marca 1908 we Lwowie, zm. 1 listopada 1980 w Olsztynie) – polski inżynier rolnictwa, specjalista w dziedzinie hodowli owiec.
Życiorys Syn nauczyciela gimnazjalnego Teodora Martyniaka i Stanisławy z Kurkowskich. Po ukończeniu w 1928 gimnazjum rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza, równocześnie wstąpił na Politechnikę Lwowską, gdzie był studentem Wydziału Rolniczo-Lasowego. Od 1934 do 1941 pracował jako asystent na Politechnice Lwowskiej, po zajęciu Lwowa przez hitlerowców zatrudnił się przy produkcji szczepionek przeciw tyfusowi w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami prof. Rudolfa Weigla. Po wysiedleniu Polaków ze Lwowa znalazł się w Sanoku, gdzie pracował w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. Następnie wyjechał do Warszawy, gdzie w 1950 w Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie przedstawił rozprawę pt. Histologiczne badania nad osadzeniem się tłuszczu w tkance śródmięśniowej drobiu masy zielononóżek polskich i uzyskał tytuł doktora nauk technicznych. Od września 1953 był wykładowcą owczarstwa w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie, został kierownikiem Zakładu Hodowli Owiec oraz rozpoczął prace nad uszlachetnieniem rasy polskiej owcy kamienieckiej"Charakterystyka ras - Owca kamieniecka" Instytut Zootechniki - PIB.