W 1945 zniszczenia zakładów osiągnęły tylko około 10%. Większość maszyn jednak wywieziono, pozostały niewielkie zapasy barwników, esencji, przecierów owocowych i opakowań. 2 lutego 1945, jeszcze w czasie walk o Poznań, grupa dawnych pracowników przejęła i zabezpieczyła zakład. Już kilka dni później rozpoczęto produkcję karmelków (bez prądu, w kotłach na otwartych paleniskach). Jako wynagrodzenie przyznawano początkowo cukier (uzyskany od wojsk radzieckich), a potem chleb i marmoladę. Pod koniec lutego 1945 Rosjanie zaczęli wypiekać chleb w naprawionej piekarni. W marcu tego roku ruszyła kotłownia. Zaczęto wyrabiać marmoladę, a od listopada także pierniki i herbatniki. 28 marca 1945 mianowano dyrektora – Mieczysława Koniecznego (fabryka była pod zarządem państwowym). Nacjonalizacja nastąpiła 1 stycznia 1946. Nadano nazwę Fabryka Czekolady, Cukrów i Keksów Nr 1 „Goplana”. Podlegała Państwowemu Zjednoczeniu Przemysłu Cukierniczego z siedzibą w Poznaniu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Goplana (zakład) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.