Stanisławski powierzył jej również zajmowanie się sprawami administracyjnymi i finansowymi teatru. Jej małżeństwo rozpadło się, a aktorka wdała się w burzliwy romans z bogatym kupcem Sawwą Morozowem.
Związek z Maksimem Gorkim left|thumb|Portret aktorki pędzla Riepina 1905 Gorkiego poznała wiosną 1900 w Sewastopolu, dokąd wraz z teatrem MChAT przyjechała, by pokazać Antonowi Czechowowi inscenizację jego dramatu „Mewa”. W 1903 porzuciła rodzinę, zostając sekretarzem literackim Gorkiego. Para wzięła ślub cywilny. W tym czasie zainteresowała się ideologią marksistowską, wstąpiła do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. Tłumaczyła również z niemieckiego Kapitał Karola Marksa.
W 1906 wyjechali z Rosji, by podróżować po USA, a następnie osiedlili się na Capri we Włoszech.
W służbie Partii i Rewolucji W rewolucjach lutowej i październikowej nie brała aktywnego udziału, jednak po rewolucji lutowej, gdy nowe władze poszukiwały nowych kadr, została Przewodniczącą Departamentu Sztuki i Edukacji Piotrogradzkiej Dumy Miejskiej. Po rewolucji październikowej została Komisarzem Teatrów i Cyrków w Piotrogrodzie i pięciu sąsiednich guberniach. Znowu zwróciła uwagę na polityczne zapatrywania Gorkiego. Jako pełnomocnik finansowy bolszewików pomagała zbierać fundusze na działalność.