Drzym mały (Micromonacha lanceolata) – gatunek małego ptaka z rodziny drzymów (Bucconidae). Występuje w Ameryce Centralnej i Południowej. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Émile Deville. Opis ukazał się na łamach Revue et magasin de zoologie pure et appliquée w 1849. Holotyp pochodził ze wschodniego Peru. Autor nadał mu nazwę Bucco lanceolata. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza drzyma małego w monotypowym rodzaju Micromonacha; nie wyróżnia podgatunków. W 1924 Jonathan Dwight i Ludlow Griscom opisali podgatunek Micromonacha lanceolata austinsmithi na podstawie holotypu z Kostaryki; podstawą do wyróżnienia go miały być wymiary dzioba i dłuższe pióra na brodzie. Te cechy nie są jednak stałe oraz wystarczające do uznania tych ptaków za przedstawicieli osobnego podgatunku.

Morfologia Długość ciała wynosi 13–15 cm, masa ciała 19–22 g. Wymiary szczegółowe u jednego osobnika nieznanej płci: długość skrzydła: 61 mm, długość dzioba (górna krawędź): 21,9 mm, długość skoku: 16 mm, długość ogona: 43,3 mm.