Luciana Castellina (ur. 9 sierpnia 1929 w Rzymie) – włoska polityk, dziennikarka, pisarka i działaczka komunistyczna, parlamentarzystka krajowa, posłanka do Parlamentu Europejskiego I, II, III i IV kadencji.
Życiorys Z wykształcenia prawniczka, absolwentka uniwersytetu Uniwersytetu Rzymskiego „La Sapienza”. Pracowała jako dziennikarka. W 1949 wstąpiła w szeregi Włoskiej Partii Komunistycznej. Została usunięta z niej w 1969, kiedy to brała udział w założeniu kontestującego linię partii czasopisma „il manifesto”. Wielokrotna uczestniczka różnego rodzaju protestów komunistycznych, parokrotnie (od końca lat 40. do końca lat 60.) była zatrzymywana i tymczasowo aresztowana.
W pierwszej połowie lat 70. dołączyła do ugrupowania Partito di Unità Proletaria, wraz z nim w 1984 powróciła do partii komunistycznej. Kiedy ta została rozwiązana, w 1991 włączyła się w działalność Odrodzenia Komunistycznego. Od 1992 do 1994 pełniła funkcję redaktora naczelnego pisma „Liberazione”. W 1995 przeszła do nowego ugrupowania pod nazwą Comunisti Unitari, utworzonego przez rozłamowców wspierających rząd Lamberta Diniego.