Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła i świętego Józefa oraz klasztor Bernardynek – rzymskokatolicki kościół filialny oraz klasztor sióstr Bernardynek należący do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Warcie.
Budowa kościoła i budynku klasztornego została rozpoczęta w 1677 roku przez przełożoną klasztoru Klarę Szczycińską. Niestety, w 1683 roku obydwie budowle zostały zniszczone przez pożar. Na ich miejscu został wybudowany w 1687 roku drewniany klasztor, a w 1696 roku kościół pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (również drewniana). W 1722 roku rozpoczęto budowę murowanego klasztoru, a w 1764 roku murowanego kościoła pod wezwaniem św. Józefa. Podczas rozbiorów klasztor w Warcie podzielił los innych polskich klasztorów – w 1898 roku został skasowany. Siostry zostały przeniesione do klasztoru bernardynek w Wieluniu. W 1956 roku świątynia razem z całym niemalże zabytkowym wnętrzem została zniszczona przez pożar wywołany uderzeniem pioruna. Odbudowali ją ojcowie bernardyni i msze święte odprawiane były w niej tylko w dzień patrona św. Józefa. W 1983 roku przełożona klasztor bernardynek w Wieluniu matka Antonina Mazurek wznowiła starania o reaktywacje klasztoru w Warcie. Prymas Polski kardynał Józef Glemp, dekretem z maja 1984 roku, zezwolił na ponowne objęcie placówki przez Bernardynki.