U spreparowanego już ptaka dziób czarny, stopy fioletowoczerwone, naga skóra wokół oka żółtawa.
Zasięg występowania Jedyna pewna obserwacja miała miejsce przy odkryciu gatunku. Według jednej niepotwierdzonej informacji od byłego myśliwego z Valencia miał on zastrzelić dwa ptaki w regionie wyspy znanym jako Mantiquill ().
Ekologia Holotyp odstrzelono na wysokości około 1100 m n.p.m. (3600 stóp); ptak przebywał na wysokim, owocującym drzewie. Odstrzelenie ptaka, możliwe że przedstawiciela P. arcanus, w 2008 miało miejsce na wysokości 784 m n.p.m.
Status i zagrożenia IUCN uznaje owocożera żółtookiego za krytycznie zagrożonego wyginięciem (CR, Critically Endangered) nieprzerwanie od 1988. Od czasu odłowienia holotypu w 1953 nie pozyskano innego okazu, nie miała również miejsca żadna pewna obserwacja; istnieją jedynie doniesienia o trzech odstrzelonych osobnikach gatunku. Według René Vendioli, byłego myśliwego z miasta Valencia, miał on ostatni raz widzieć tego ptaka w 1985, kiedy to odstrzelił dwa osobniki. Wskazał również lokalizację; w 2010 została ona zbadana i okazało się, że rosną tam lasy, które potencjalnie mogłyby być wybrane na środowisko życia przez owocożery żółtookie.