Zainteresował się również reżyserią teatralną. Debiutował w tym zakresie w Teatrze Miejskim w Katowicach, pod dyrekcją Zygmunta Nowakowskiego. Od 1925 reżyserował w Wilnie u Franciszka Rychłowskiego. W latach 1925–1927 kierował Teatrem im. Aleksandra Fredry w Warszawie, a w latach 1927–1928 grał i reżyserował w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu. Od 1928 do 1936 działał ponownie w Poznaniu, w teatrach Nowym i Polskim. Od 1936 do 1939 grał w Teatrze Reduta w Warszawie.

W okresie okupacji hitlerowskiej przebywał w Warszawie i Lublinie, a po upadku powstania warszawskiego przeniósł się do Krakowa. W 1945 występował w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Warszawie. Z uwagi na trudne warunki powrócił do Poznania, gdzie związał się do końca życia z Teatrem Nowym. Eugeniusz Paukszta podkreślał u niego doskonałe umiejętności opanowywania trudnego tekstu scenicznego.

Zmarł w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 273-3-8).