tajnego kółka samokształceniowego „Aryele”, organizowanego przez Kazimierza Kellesa-Krauza.
W 1871 Hipolit Pinko ożenił się z Jadwigą Pelagią Szymańską. Mieli pięcioro dzieci, z których dwoje zmarło w dzieciństwie. Najstarsza córka, Maria (1872–1911), była żoną Władysława Bukowińskiego i wspólnie z nim redagowała czasopismo „Sfinks”. Trzecia córka, Helena (1875–1944), wyszła za mąż za pasierba malarza Józefa Brandta – ich córka była żoną brata Witolda Gombrowicza Jerzego; możliwe więc, że Hipolit Pinko był pierwowzorem postaci profesora Pimki z Ferdydurke.
Hipolit Pinko zmarł w 1901 roku. Pogrzeb miał miejsce na cmentarzu w Kaliszu, później prochy Pinki przeniesiono do rodzinnego grobu na cmentarzu w Radomiu (kwatera 16a).
Prace artysty znajdują się m.in. w Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu.
Linki zewnętrzne Nagrobek Hipolita Pinko na cmentarzu katolickim w Radomiu (z dzienną datą śmierci 3 XI 1901)
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy nauczyciele kaligrafii Kategoria:Polscy nauczyciele rysunku Kategoria:Urodzeni w 1836 Kategoria:Zmarli w 1901 Kategoria:Pochowani w Radomiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku