mały|Przetłumaczony z j. niemieckiego fragment kroniki szkolnej pochodzący z pracy Mieczysława Jabczyńskiego "Walka dziatwy szkolnej z pruską szkołą", Poznań 1930 Strajk dzieci swarzędzkich – strajk szkolny uczniów katolickiej szkoły elementarnej w Swarzędzu, który miał miejsce w latach 1906–1907. Był aktem sprzeciwu skierowanym wobec procesu germanizacji polskich szkół, wywołany zakazem używania języka polskiego na lekcjach religii w szkołach ludowych w Poznańskiem i na Pomorzu.
Przyczyny W Swarzędzu bezpośrednią przyczyną buntu była odmowa wydana przez władz pruskie, odnosząca się do wniosku dorosłych, którzy postulowali o wydanie zezwolenia na nauczanie pisania i czytania w języku polskim.
Przebieg strajku 23 października 1906 roku w elementarnej szkole katolickiej przy ul. Zamkowej wybuchł strajk. Uczniowie odmówili nauki w zajęciach prowadzonych w języku niemieckim. Dziennie strajkowało od 50 do 120 dzieci, po kilku lub kilkunastu z każdej klasy. Kilkuletni bohaterowie strajku gromadzili się na cmentarzu przy kościele pw. św. Marcina razem z Janem Zaporowskim, który był jednym z organizatorów strajku. Jako że pełnił funkcję organisty w kościele św. Marcina, pod pozorem nauczania pieśni religijnych oraz odmawianych modlitw, uczył dzieci języka polskiego.