thumb|Cztery historycznie znaczące kije baseballowe wystawione jako część wędrownej wystawy „Baseball as America” instytucji National Baseball Hall of Fame and Museum. Kije używane przez (L–P): Babe’a Rutha – zdobycie 60. home runa w sezonie 1927; Rogera Marisa – zdobycie 61. home runa w sezonie 1961; Marka McGwire’a – zdobycie 70. home runa w sezonie 1998; Sammy’ego Sosę – zdobycie 66. home runa w sezonie 1998.
Kij baseballowy – wykonana z jednego kawałka drewna lub metalu pałka używana w sporcie baseballowym do odbijania piłki po rzuceniu jej przez miotacza. Zgodnie z regulaminem średnica kija nie może przekraczać , a jego długość nie może być większa niż . Mimo że grano egzemplarzami o masie ok. , obecnie stosowane w sporcie kije ważą przeciętnie , nie więcej niż do .
Terminologia Kij jest konstruowany i rzeźbiony bardzo starannie, co ma pozwolić na szybki i zrównoważony zamach podczas dostarczania energii. Kij podzielony jest na kilka części: barrel (beczka) – gruba część kija przeznaczona do uderzania piłki, sweet spot – miejsce beczki (barrel) najlepsze do uderzenia piłki, tip/end (czubek/końcówka) – zwieńczenie kija niebędące częścią sweet spot, handle (uchwyt) – zwężona, cieńsza od beczki (barrel) część kija;