Chełmoniewo (do 1945 niem. Gollendorf) – osiedle we wschodniej części Koszalina, administracyjnie podlega jednostce samorządowej, którą stanowi Rokosowo.
Chełmoniewo jest położone u stóp Góry Chełmskiej, na wschód od Rokosowa. Tereny te od końca XIII do czasów reformacji należały do koszalińskiego klasztoru cystersek. Występujący tu mikroklimat sprawił, że w połowie XIX wieku obecne Chełmoniewo stało się wsią letniskową, gdzie chętnie przebywali chorzy na płuca. W 1928 w północnej części wsi otworzono sanatorium przeciwgruźlicze na sześćdziesiąt łóżek. W 1934 Gollendorf został połączony z Rokosowem w jedno sołectwo, ale nie miało to wpływu na odrębność obu wsi oraz prawa własności gruntów. W 1945 polska administracja osiedliła tu pierwsze dwadzieścia trzy rodziny pochodzące z Lubelszczyzny (osiem), Poznańskiego (pięć), Kieleckiego (dwa), Rzeszowszczyzny (dwa), Mazowsza (dwa), Białostoczczyzny (dwie) i Wileńszczyzny (dwie). W tym samym roku zmieniono nazwę z Gollendorf na Galiny, ale ostatecznie w 1947 przyjęto nazwę Chełmoniewo. 1973 zostało włączone w granice Koszalina.