Obronę przeciwlotniczą stanowiły cztery działka Vickers kal. 37 mm oraz cztery karabiny maszynowe Schwarzlose kal. 8 mm. Kąt podniesienia luf działek kal. 37 mm wynosił od -5° do +80°, a kąt ostrzału 360°. Obsługiwane przez jednego marynarza działka mogły wystrzeliwać 0,7-kilogramowy pocisk na odległość 1830 m przy maksymalnym podniesieniu działa i prędkości wylotowej pocisku 640 m/s. Zaprojektowane w 1910 roku, działka ważyły 57 kg każde. Pancerniki typu Erzherzog Karl wyposażono również w dwie nadwodne wyrzutnie torpedowe kal. 450 mm, lecz były one rzadko używane.
Opancerzenie Pancerniki typu Erzherzog Karl chronione były przez cementowaną stal Kruppa, wyprodukowaną przez firmę Witkowitz. Główny pas opancerzenia, na wysokości linii wodnej (jednym z najbardziej wrażliwych obszarów okrętu), miał 210 mm grubości. Przy końcach opancerzenie pasa zmniejszało się do 50 mm. Pancerz pokładu miał grubość 55 mm. Wieże artylerii głównej oraz kazamaty i wieże dział 190 mm miały odpowiednio 240 i 150 mm pancerza. Uczyniono to, by chronić okręt przed możliwym trafieniem pocisku w wieżę artyleryjską i następującą po nim eksplozją. okrętu miała 220 mm pancerza. Grodzie wodoszczelne oddzielające poszczególne przedziały miały 200 mm grubości, a okręty zostały podzielone na 15 przedziałów wodoszczelnych.