Pietro Ingrao (ur. 30 marca 1915 w Latinie, zm. 27 września 2015 w Rzymie) – włoski polityk i dziennikarz, działacz komunistyczny, długoletni parlamentarzysta, w latach 1976–1979 przewodniczący Izby Deputowanych, będący pierwszym komunistą na tym stanowisku.

Życiorys Z wykształcenia prawnik, studiował na Uniwersytecie Rzymskim „La Sapienza”. Zawodowo zajął się dziennikarstwem. W czasach studenckich działał w faszystowskiej organizacji studenckiej Gruppo universitario fascista, brał udział w organizowanych przez Narodową Partię Faszystowską zawodach artystycznych „Littoriali”. Pod koniec lat 30. zbliżył się do środowisk komunistycznych w Kalabrii, na początku lat 40. wstąpił w szeregi Włoskiej Partii Komunistycznej (PCI). W 1947 objął stanowisko redaktora naczelnego komunistycznego dziennika „l’Unità”, którym kierował przez dziesięć lat. W 1956 opublikował w nim artykuł popierający radziecką inwazję celem stłumienia powstania na Węgrzech, w późniejszych latach odciął się od tych poglądów.