Od 1 września 1921 młodszy oficer, a od 10 października do 1 listopada t.r. oficer sztabowy w 9. baterii III dyonu 2 pap Legionów. 15 lutego 1922 przeniesiony do rezerwy w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919.
Życie ziemiańskie i działalność publiczna W 1924 odziedziczył po stryju Kazimierzu Niemirowiczu-Szczytcie majątek Dworzec. W latach 1926–1931 członek wydziału powiatowego w Łunińcu. Od 1933 inspektor w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych. W latach 1934–1937 naczelnik Wydziału Produkcji Roślinnej i zastępca Dyrektora Izby Rolniczej w Wilnie. Działacz Kresowego Związku Ziemian. Członek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
W wyborach do Sejmu w 1938 otrzymał mandat z listy Obozu Zjednoczenia Narodowego w okręgu 55 (powiaty piński, łuniniecki, stoliński). Był sekretarzem Sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych.
Krzysztof Szczytt-Niemirowicz nie założył rodziny.
Aresztowanie i śmierć Po zajęciu przez wojska sowieckie wschodnich terenów Rzeczypospolitej w 1939 aresztowany przez NKWD w swoim majątku Dworzec. Poddany śledztwu w więzieniu NKWD w Łunińcu, gdzie zmarł w 1940. Według innej wersji został wywieziony do Mińska. Miejsce pochowania nie jest znane.