Jezuici planowali zakup budynku, lecz umowa nigdy nie została sfinalizowana, i 12 czerwca 1898 markiz Giuseppe Scicluna nabył pałac za kwotę £1500.

thumb|right|Palazzo Parisio widziany z ogrodów thumb|left|150px|Fresk w stylu pompejańskim w pałacu

Markiz zatrudnił grupę włoskich architektów, rzeźbiarzy i malarzy, na czele z Carlo Sada (ur. 1855) i Annibale Lupi (ur. 1869), do upiększenia pałacu w stylu barokowym i pompejańskim. Prace rozpoczęły się w 1900, i były w olbrzymiej części ukończone w 1906, kiedy markiz wraz z rodziną wprowadził się do pałacu. Scicluna zmarł 14 lutego 1907, zanim remont został w pełni ukończony, i rodzina powróciła do swojej pierwotnej rezydencji w San Pawl tat-Tarġa. Marmury zostały wyrzeźbione i położone przez pracowników z Sycylii w 1902, pod nadzorem Giuseppe Velentiego. Między pracownikami był Baltassare Armato, jego syn Domenico Armato, Francesco Bondin i Andrea De Stefano. Główne freski na suficie były wykonywane przez Giacomo Olzai i Filippo Fortunato Venuti, obydwaj z Rzymu i zostały ukończone w 1902. Wśród wykonawców dekoracji znaleźli się też Giulio Moschetti i Vincenzo Cardona.

Pałac i jego ogrody są otwarte teraz dla publiczności, i są także miejscem uroczystości weselnych.