(1885) oraz Amor non è peccato (1890)Riccardo Limongi, Sensi unici ovvero la ghirlanda, Guida Editori, Napoli 1999, s. 82..
Gastaldon komponował na ogół do wierszy popularnych poetów: Gustava Adolfa Bécquera, Olinda Guerriniego (piszącego pod pseudonimem Lorenzo Stecchetti), Emilia Pragi, Armanda Perottiego, Annie Vivanti, Fausta Salvatoriego i Domenica Milellego. Z całego swojego dorobku, najwyżej cenił pieśń Mamma, którą zadedykował pamięci matkiMaria Paola Scaccetti, “La Musica Proibita” di Stanislao Gastaldon, [w:] La romanza italiana da salotto, red. Francesco Sanvitale, EDT srl, Torino 2002, s. 499..
Poza typowymi dla siebie utworami na głos i fortepian Gastaldon napisał również dwie pieśni chóralne. Pierwsza to hymn ku czci Dantego (Inno della Dante Alighieri, 1902) do tekstu Augusta Franchettiego, skomponowany dla Towarzystwa im. Dantego Alighieri; druga – hymn patriotyczny sławiący króla, Viva il Re, z roku 1915, do wiersza Giosuè Carducciego.