Jan Dowgird (Dawgird / Dawgert / Dewgerd / Dolgert) herbu Pomian (zm. 1442/1443) – członek rady hospodarskiej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1442 roku, wojewoda wileński w latach 1433-1442, starosta podolski w 1430 roku, marszałek hospodarski w 1424 rokuLidia Korczak, Litewska rada wielkoksiążęca w XV wieku, Kraków 1998, s. 81., wybitny działacz polityczny za czasów Zygmunta Kiejstutowicza i Kazimierza Jagiellończyka
Wywodził się z możnowładczego rodu litewskiego, który w Horodle przyjął herb Pomian.
Działalność polityczna Zagorzały stronnik w. ks. Zygmunta Kiejstutowicza, podobnie jak jego krewny woj. trocki Andruszko Sakowicz. Otrzymał od w. ks. Zygmunta najwyższy urząd w państwie – wojewody wileńskiego.
20 stycznia 1433 roku był świadkiem aktu unii trockiejStanisław Kutrzeba, Władysław Aleksander Semkowicz, Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791. Kraków 1932, s. 94.. Odegrał wybitną rolę polityczną, posłując na dwór polski w związku z koronacją króla Władysława III (1434). Uczestniczył w negocjacjach z Zakonem Krzyżackim zakończonych pokojem brzeskim i podpisał traktat (1435). W 1437 podpisał zobowiązanie, że zamek wileński wyda tylko w. ks. Zygmuntowi bądź w przypadku jego śmierci – królowi Władysławowi Jagielle. W 1440 wziął udział wraz z woj. trockim Piotrem Leluszem i kniaziami Czartoryskimi w zamachu na życie w. ks.