Atak według założeń miał być jedynie próbą „ukarania” polityka, a nie zabójstwem. Morderstwo doprowadziło do spadku poparcia dla formacji, a w konsekwencji jej zaniku.
Aktywiści Komórek Rewolucyjnych byli również zaangażowani w terroryzm międzynarodowy. W 1975 roku z RZ uczestniczył w ataku na szczyt OPEC w Wiedniu. Operację zorganizował wenezuelski terrorysta „Carlos“. W 1976 roku dwóch działaczy RZ wzięło udział w porwaniu francuskiego samolotu do Entebbe. Zakładników uwolnili izraelscy komandosi (operacja Entebbe). Kontakty z palestyńskimi fedainami i grupą „Carlosa” zaowocowały podziałem na „część europejską” i „część niemiecką”. Skrzydło „europejskie”, biorące udział w różnych akcjach terrorystycznych na terenie całej Europy, rychło wyzbyło się zasad cechujących pierwotnie Komórki Rewolucyjne (np. unikanie ofiar śmiertelnych), wierne pozostawało im natomiast skrzydło „niemieckie”.
Tubą propagandową Komórek Rewolucyjnych było podziemne pismo „Gniew Rewolucyjny”.
Z Komórek Rewolucyjnych wydzieliła się kobieca, feministyczna grupa Rote ZoraTerroryzm w Europie Zachodniej s. 105..
Ideologia Komórki Rewolucyjne były grupą skrajnie lewicową, antyimperialistyczną i antysyjonistycznąEncyclopedia of Terrorism, Tom 1 s. 526..
Zobacz też Ruch 2 Czerwca Frakcja Czerwonej Armii Komórki Antyimperialistyczne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie organizacje terrorystyczne Kategoria:Polityka Niemiec