Po upadku rewolucji przebywał na wygnaniu we Francji i na Chios. Wraz z Rădulescu i Nicolae Golescu należał do umiarkowanego politycznie skrzydła rumuńskiej emigracji. Powrócił z wygnania w 1857. Był członkiem Komisji Centralnej z Fokszanów – organu władzy ustawodawczej Zjednoczonych Księstw Mołdawii i Wołoszczyzny. Od 1862 do 1866 i od 1871 do 1874 pełnił funkcję ministra kultury. W latach 1870-1871 był burmistrzem Bukaresztu, a od 11 do 14 marca 1871 – ministrem wojny. W 1876 został wraz z innymi członkami konserwatywnych gabinetów postawiony przed sądem przez liberałów, jednak po interwencji króla Karola I został oczyszczony z zarzutów.
Bibliografia Tell Christian, ohio.edu (dostęp 28.04.2016) editura.mai.gov.ro
Kategoria:Rumuńscy generałowie Kategoria:Rumuńscy ministrowie obrony Kategoria:Rumuńscy ministrowie kultury Kategoria:Burmistrzowie Bukaresztu Kategoria:Ludzie urodzeni w Braszowie Kategoria:Urodzeni w 1808 Kategoria:Zmarli w 1884