Porta Borsari (Porta dei Borsari) – rzymska brama we włoskiej Weronie, zamykająca dzisiejszą ulicę Corso Porta Borsari.

Budowla została wzniesiona za panowania cesarza Klaudiusza, w latach 50-40 n.e. (prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej bramy), jako element rozbudowywanych wówczas murów obronnych antycznego miasta. Zbudowana z cegły, usytuowana była na zachodnim krańcu decumanus maximus. Stanowiła główne wejście do rzymskiego miasta od strony szlaku Via Postumia i nosiła wówczas nazwę Porta Jovia, od położonej w pobliżu świątyni Jowisza. Jej rozplanowanie i forma były niemal identyczne jak powstałej w tym okresie Porta Aurea w Rawennie (43 n.e.), i zbliżone do drugiej częściowo zachowanej rzymskiej bramy w Weronie – Porta Leoni. Posiadała centralną, prostokątną sień z dwiema fasadami, z których każda miała dwa bliźniacze otwory bramne, oraz system galerii na wyższych piętrach. Przy obu zewnętrznych narożnikach budynku bramnego wznosiły się dwa donżony, zbudowane na rzucie szesnastokątów foremnych o średnicy ok. 7,4 m. Prawdopodobnie podzielone były one na kondygnacje, które połączone drewnianymi schodami, dawały dostęp do wyższych pięter całej budowli.