Zgodnie z przedstawioną wówczas wizją miał na statku „Fram” opłynąć przylądek Horn, zatrzymać się w San Francisco w celu uzupełnienia zapasów i sprzętu, a następnie skierować się na północ, przez Cieśninę Beringa do półwyspu Point Barrow na północnym wybrzeżu Alaski. Stamtąd Amundsen miał skierować statek prosto na północ, w lody Arktyki, i rozpocząć trwający od czterech do pięciu lat dryf przez skute lodem Morze Arktyczne. W tym czasie miały być prowadzone badania, które miały doprowadzić do rozwiązania wielu problemów naukowych. Plan został przyjęty entuzjastycznie, a kolejnego dnia król Haakon VIIW 1905 roku Norwegia uniezależniła się od Szwecji. Król szwedzki Oskar ustąpił wówczas z tronu norweskiego, na który wstąpił Haakon VII. i królowa Maud jako pierwsi przekazali Amundsenowi wsparcie finansowe w wysokości 20 tysięcy koron norweskich. 6 lutego 1909 roku norweski parlament zatwierdził natomiast dotację na remont „Frama” w wysokości 75 tysięcy koron. Zadanie zebrania funduszy na sfinansowanie wyprawy zostało powierzone bratu Amundsena, Leonowi, co pozwoliło podróżnikowi skoncentrować się na pozostałych aspektach przygotowań.