Władysław Dajewski (ur. 4 czerwca 1891 we Lwowie, zm. 5 stycznia 1972 w Krakowie) – polski nauczyciel.

thumb|240px|Kamienica przy ul. Henryka Sienkiewicza 2 w Sanoku thumb|240px|Grobowiec Władysława Dajewskiego Życiorys Urodził się 4 czerwca 1891 we Lwowie. W 1909 zdał egzamin dojrzałości w C. K. VIII Gimnazjum we Lwowie (w jego klasie byli Tadeusz Kuczyński, Zygmunt Manowarda). Od 1910 do 1914 odbył studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego pod kierunkiem prof. Wilhelma Bruchnalskiego. Podczas studiów w 1910 był stypendystą Zakładu Narodowego im. Ossolińskich będąc praktykantem Biblioteki tegoż (wówczas stypendystą był także Juliusz Zaleski).

Po wybuchu I wojny światowej w 1914 znalazł się w Brnie, gdzie działał w redakcji dziennika „Galicyjskie Wiadomości”, stanowiącego pismo dla polskich uchodźców. Na przełomie 1916/1917 został wcielony do c. i k. armii. Wyreklamowany z jej szeregów przez Radę Szkolną Krajową w 1918 został przeniesiony ze Szkoły Realnej w Żywcu do C. K. Gimnazjum w Sanoku, w którym rozpoczął pracę 1 lutego 1918. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w okresie II Rzeczypospolitej pozostawał nauczycielem w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku.