realizował się przede wszystkim w gimnastyce sportowej i biegach narciarskich. W 1885 roku zwyciężył podczas mistrzostw Norwegii w gimnastyce sportowej, rozgrywanych w Frederikshald, zaś w 1889 roku zdobył w Paryżu tytuł mistrza świata w tej dyscyplinie.
Wyprawa na biegun północny W 1893 roku dołączył do ekspedycji Fridtjofa Nansena na biegun północny. Na statku „Fram” został palaczem, gdyż pozostałe stanowiska zostały już obsadzone, później jednak został asystentem Sigurda Scotta-Hansena podczas jego badań meteorologicznych. Dzięki umiejętności w manewrowaniu psimi zaprzęgami, w 1895 roku podjął wspólnie z Nansenem próbę zdobycia bieguna północnego drogą lądową. Ekspedycja ta dotarła do równoleżnika 86°14’N. Podczas wyprawy polarnicy uszkodzili swoje kajaki próbując przepłynąć przez kanały w pokrywie lodowej, zostali więc zmuszeni do spędzenia zimy na Ziemi Franciszka Józefa. W tym czasie został przez Nansena uratowany przed utonięciem w lodowatej wodzie oraz przeżył spotkanie z niedźwiedziem polarnym. Po powrocie do Norwegii został uznany za bohatera narodowego i mianowany na kapitana norweskiej piechoty. Opuścił jednak siły zbrojne i popadł w alkoholizm.