Gustaw () (ur. 17 lutego 1781 w Homburgu, zm. 8 września 1848 tamże) – landgraf Hesji-Homburg (od 1846), generał kawalerii Armii Cesarstwa Austriackiego.
Życiorys Gustaw był szóstym synem landgrafa Hesji-Homburg Fryderyka V i Karoliny, córki landgrafa Hesji-Darmstadt Ludwika IX.
Początkowo służył w wojsku szwedzkim, w 1801 r. przeszedł na służbę austriacką. W 1805 r. walczył we Włoszech. W 1809 r. uczestniczył w bitwach pod Aspern i pod Wagram, w 1812 r. był członkiem austriackiego korpusu posiłkowego wspierającego Napoleona podczas kampanii rosyjskiej, gdzie zasłużył sobie na odznaczenie krzyżem rycerskim orderu Marii Teresy. 6 czerwca 1813 został mianowany na stopień generała majora. Uczestniczył w bitwie pod Lipskiem.
W 1826 był brygadierem w Siedmiogrodzie z siedzibą w Mediaș. 4 sierpnia 1826 został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika. W 1827 r. urlopowany. 11 czerwca 1841 został mianowany na stopień generała kawalerii. W 1842 r. odznaczony krzyżem wielkim orderu św. Stefana. W 1846 r., po śmierci starszego brata Filipa objął dziedzictwo w Hesji-Homburgu. Krótko potem zmarł.