Przed 1917 został odznaczony złotym Krzyżem Zasługi Cywilnej na wstążce Medalu Waleczności.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został urzędnikiem państwowym. Pracował w zarządzie drogowym powiatu stopnickiego. Wówczas ukończona została budowa drogi na odcinku Pacanów – Szczucin. Podczas wojny polsko-bolszewickiej wstąpił do Grupy Operacyjnej „Obrona Warszawy”. W Wojsku Polskim został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1921 został zwolniony do rezerwy. W pierwszej połowie lat 20. był oficerem rezerwowym 49 pułku piechoty w Kołomyi. Późnej został zweryfikowany na liście starszeństwie oficerów pospolitego ruszenia piechoty. W 1934 jako rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kołomyja.