U niektórych gatunków o takiej podwójnej konsystencji podwójnej tomentum i dolny kontekst mogą mieć inną budowę strzępek, a w tomentum zwykle nigdy nie występują strzępki łącznikowe.
Ważna jest strzępkowa budowa kontekstu, gdyż u wielu gatunków różni się ona od struktury tramy i ma wartość diagnostyczną przy identyfikacji gatunków i ich taksonomii. Może również znacznie się zmieniać na różnych etapach rozwoju. Na przykład kontekst młodych, niedojrzałych żagwiaków łuskowatych (Polyporus squamosus) składa się głównie ze strzępek generatywnych z wyraźnymi sprzążkami, podczas gdy u osobników dojrzałych składa się głównie ze strzępek łącznikowych, których strzępki generatywne są trudne do rozróżnienia. U gatunków ze strzępkami wegetatywnymi kontekst ostatecznie składa się prawie wyłącznie ze strzępek szkieletowych i tak pozostanie także w przypadku gatunków o dimitycznym systemie strzępkowym. U gatunków o systemie trimitycznym strzępki łącznikowe tworzą się dopiero podczas dojrzewania okazu i z tego powodu podstawny fragment części kontekstu zwykle zawiera wszystkie typy strzępek obecne w kontekście.
Specyficzny rodzaj kontekstu, który wyrasta bezpośrednio na podłożu nosi nazwę subikulum.
Zobacz też Słownik mykologiczny
Przypisy
Kategoria:Budowa grzybów