III Suita orkiestrowa D-dur, BWV 1068 Najstarszym źródłem są części z autografami z około 1730 rokuD-B Mus. ms.. Bach napisał partie dla pierwszych skrzypiec i continuo, C.P.E. Bach napisał dla trąbki, oboju i kotłów, a uczeń Bacha – Johann Ludwig Krebs napisał dla drugich skrzypiec i altówek. Rifkin twierdzi, że oryginalna wersja była przeznaczona tylko na smyczki i continuoJoshua Rifkin, "Besetzung – Entstehung – Uberlieferung: Bemerkungen zur Ouverture BWV 1068", Bach Jahrbuch, 83 (1997), pp. 169–76). Uwertura (D-dur. Metrum ₵ dla sekcji otwierającej; dla sekcji z fugą metrum to przekreślone 2, w autografie pierwsze skrzypce są z dopiskiem "vite" (szybko); metrum C w ostatniej sekcji) Aria (D-dur. Metrum C) Gawot I i II (D-dur. Metrum ₵) Bourrée (D-dur. Metrum ₵) Gigue (D-dur. Metrum 6/8) Instrumentacja: Trąbki I, II i III, kotły, oboje I i II, skrzypce I i II, altówki, basso continuo (druga część: tylko smyczki i continuo)Bach Digital Work 1254 at www.bachdigital.de
Transpozycja drugiej części Aranżacja drugiej część suity przez niemieckiego skrzypka Augusta Wilhelmj (1845-1908) stała się znana jako Aria na strunie G.