– Hanza podporządkowała sobie gospodarkę Norwegii 1202–1204 – panowanie Haakona III 1204 – panowanie Guttorma 1204–1217 – panowanie Inge II Baardssona 1217–1263 – panowanie Haakona IV Starego – panowanie Haakona IV zakończyło waśnie o tron 1247 – Haakon IV został koronowany 1260 – wprowadzono zasady dziedziczności tronu, primogenitury i niepodległość państwa 1261 – do Norwegii przyłączono osady na Grenlandii 1262–1264 – Norwegia przyłączyła do siebie Islandię 1263–1280 – panowanie Magnusa VI Prawodawcy 1274–1276 – skodyfikowano prawo 1280–1299 – panowanie Eryka II thumb|200px|Małgorzata I 1299–8 maja 1319 – panowanie Haakona V Długonogiego XIV w. – w wyniku epidemii (zwłaszcza dżumy w latach 1349-1350) gwałtownie zmalała ludność Norwegii 1319 – Norwegia zawarła unię personalną ze Szwecją 1319–1355 – panowanie Magnusa VII 1350 – w wyniku epidemii dżumy zmalała liczba ludności 1355–1380 – panowanie Haakona VI 1363 – rozwiązano unię personalną ze Szwecją 1380–1387 – panowanie Olafa Haakonssona 1380 – Norwegia zawarła unię personalną z Danią 1388–1412 – panowanie Małgorzaty I 1389–1442 – panowanie Eryka Pomorskiego 17 czerwca 1397 – Małgorzata I doprowadziła do zawiązania unii 3 królestw skandynawskich: Norwegii, Danii i Szwecji (unia kalmarska)