Od 1802 usługi pocztowe na terenie Białorusi podlegały rosyjskiemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. Ustanowiono okręgi pocztowe, między innymi miński, witebski i mohylewski. Miejski urząd pocztowy w Mińsku powstał w 1851. W 1857 wprowadzono znaczki pocztowe, a w 1867 datowniki. Pierwszy telegraf został zamontowany w 1859 roku w urzędzie pocztowym w Bobrujsku. Pierwsze skrzynki pocztowe zostały ustawione w Mińsku w 1870. Regularne przewozy kolejowe poczty rozpoczęto w 1871 na trasach Mińsk – Moskwa, Mińsk – Równe, Mińsk – Brześć. W 1884 połączono w jedno przedsiębiorstwo pocztę z rozwijającymi się usługami telegraficznymi.
W latach 1905–1917 telegrafistkami były wyłącznie kobiety. Po Rewolucji Październikowej w latach 1918–1922 wielokrotnie zmieniała się nazwa i struktura jednostki organizacyjnej zajmującej się usługami pocztowymi, aż ostatecznie usługi pocztowe zostały włączone w skład Biura Komunikacji Okręgu Zachodniego. Od stycznia 1919 dekretem Lenina ustanowiono zniesienie opłat za przesył listu do 15 gramów. Uruchomiono też usługi prenumeraty gazet. W 1922 wydano pierwszy znaczek poczty radzieckiej. Pierwsze usługi poczty lotniczej na terenie BSRR uruchomiono w 1932 na trasie Mińsk – Hłusk – Parycze – Mozyrz. Na terenie Białorusi na końcu 1925 znajdowały się 603 placówki pocztowe.