W czerwcu 1944 r. niedobitki Dywizji opóźniały aliancki pościg w kierunku Linii Gotów, którą zajęły pod koniec miesiąca. Grupa bojowa z 5 Dywizji Górskiej odpierała ataki brytyjskiej 6 Dywizji Pancernej i hinduskiej 4 Dywizji Piechoty, zatrzymując postęp wojsk alianckich w swym rejonie aż do września 1944 r. Po przełamaniu Linii Gotów we wrześniu 1944 r. 100 GJR w oderwaniu od reszty dywizji bronił przez 10 dni przełęczy Gemmano przed przeważającymi siłami brytyjskich 46 i 56 Dywizji Piechoty oraz 8 pułkiem czołgów. Pięciu żołnierzy pułku odznaczonych zostało po bitwie Krzyżami Rycerskimi.
Jesienią i zimą 1944 r. 5 Dywizja Górska skierowana została w Alpy Zachodnie w składzie LXXV Korpusu celem zabezpieczenia przełączy przed atakami wojsk francuskich i włoskich partyzantów.
Kapitulacja W kwietniu 1945 r. 5 Dywizja Górska skierowana została na tyły, gdzie 2 maja 1945 r. poddała się Amerykanom.
Dowódcy dywizji General der Gebirgstruppen Julius Ringel (1 listopada 1940 – 10 lutego 1944) Generalleutnant Max Schrank (10 lutego 1944 – 18 stycznia 1945) Generalmajor Hans Steets (18 stycznia 1945 – 8 maja 1945)