Był autorem sprawozdania z I Kongresu Drogowego w Paryżu z października 1908, opublikowanego w „Czasopiśmie Technicznym” w 1910••••.

Od 1878 do końca życia był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. Należał do Sodalicji Mariańskiej. W swoim życie aktywnie udzielał się w organizacjach o charakterze społecznym, humanitarnym i naukowym. 2 lutego 1913 został przewodniczącym zarządu Związku Inżynierów Galicyjskiego Namiestnictwa we Lwowie. Był kilkukrotnie wybierany prezesem tego zrzeszenia.

Pod koniec 1914 podczas I wojny światowej przebywał w Białej. Zmarł w trakcie pracy w biurze 15 czerwca 1915 w Białej. Został pochowany w Białej 19 czerwca 1915, a w pogrzebie uczestniczył przebywający wówczas w mieście c. k. Namiestnik Galicji, Witold Korytowski. Zawiadomiony o śmierci inż. Adamczyka jego znajomy dr Karol Zaleski wspominał go ciepłymi słowami w swoim pamiętniku notując m.in. słowa: „cześć pamięci tak szlachetnej duszy ludzkiej, serca tak kochającego Polskę ujarzmioną – i jutrzenkę...”.