Elise Richter (ur. 2 marca 1865 w Wiedniu, Austro-Węgry, zm. 21 lipca 1943 w Getcie Theresienstadt, Protektorat Czech i Moraw) – austriacka filolog romański. Pierwsza kobieta, która uzyskała habilitację na Uniwersytecie Wiedeńskim.
Życiorys Urodziła się w Wiedniu jako córka Maximiliana Richtera, głównego lekarza Südbahngesellschaft, i Emilie Lackenbacher. Dorastała w mieszczańskiej rodzinie zasymilowanych Żydów. Jej starsza siostra Helene była tłumaczką i filologiem angielskim. W wieku 20 lat rozpoznano u niej reumatyzm, którego już nie udało się wyleczyć.
Pobierała nauki prywatne. Od 1891 mogła uczęszczać na niektóre wykłady Uniwersytetu Wiedeńskiego jak wolny słuchacz. Gdy w 1896 zezwolono kobietom na przystąpienie do egzaminu dojrzałości w wieku 31 lat zdała w Akademisches Gymnasium maturę eksternistycznie jako pierwsza kobieta. Rok później gdy dopuszczono kobiety do studiowania zapisała się na romanistykę, którą ukończyła w 1901 jako pierwsza kobieta. Również jako pierwsza habilitowała się w 1905. W 1907 została docentem. W 1921, również jako pierwsza kobieta w Austrii i Niemczech, została profesorem nadzwyczajnym. Była kierownikiem Instytutu Fonetyki. Badała fizjologiczne i psychologiczne podstawy mowy.