W latach 1897–1901„Czas” 1918 nr 426 z 26 września s. 3. zajmowała się działalnością pedagogiczną, prowadząc Szkołę Sztuk Pięknych dla Kobiet. Była to pierwsza szkoła artystyczna w Krakowie, w której mogły się uczyć kobiety. Tola zainspirowana staraniami swojej nauczycielki Hélène Bertaux o dostęp kobiet do edukacji artystycznej, postanowiła przeznaczyć swój posag na założenie i funkcjonowanie szkoły. Na kierunku malarstwa i rysunku w tej szkole uczyli Włodzimierz Tetmajer i Jacek Malczewski. Teofila uczyła rzeźby. Szkoła miała być wzorowana na programach podobnych do szkół zachodnich i prezentować bardzo dobry poziom; została zamknięta z powodu braku środków finansowych. Do szkoły uczęszczała m.in. Maria Niedzielska, Maria Czaykowska, Jadwiga Gałęzowska. Około 1902 mieszkała w Bronowicach Małych, jednak jej pracownia mieściła się przy ul. Wolskiej 16.
Była w swoich czasach wybitną postacią, a jej twórczość rzeźbiarską charakteryzuje, obok profesjonalnych umiejętności, duża wrażliwość i zindywidualizowane podejście do podjętych tematów, jak również portretowanych osób.
Józef Nekanda Trepka pisał o niej w 1902 w „Tygodniku Illustrowanym”: