Dorosłe następnego pokolenia wygryzają się z komórki na zewnątrz za pomocą nowego korytarza robionego w ścianie bocznej. Jeśli materiał jest zbyt gruby, opuszczają gniazdo kolejno otworem wygryzionym przez ich matkę.
Rozprzestrzenienie i ochrona Gatunek palearktyczny, rozmieszczony od Półwyspu Iberyjskiego, przez Turkmenistan, Tadżykistan i Iran po środkowe Chiny i północne Indie. W Europie związany głównie z basenem Morza Śródziemnego, na północ sięgający do Wysp Normandzkich, Wielkiej Brytanii, Beneluksu, Niemiec, Polski, Szwecji, Finlandii, Ukrainy i Krymu. W rejonie śródziemnomorskim na południe sięga do Maroka, Algierii, Tunezji i Izraela.
Według czerwonej listy pszczół Europy należy do gatunków najmniejszej troski.
W Polsce w latach 1868–1935 gatunek ten został wykazany z ośmiu stanowisk, a w późniejszej części XX wieku już nienotowany. W związku z tym na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce z 2002 roku został umieszczony jako wymarły, a w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako prawdopodobnie wymarły. Jako prawdopodobne przyczyny jego zaniku w kraju wymieniono niedostatek próchniejących starych drzew i kurczenie się terenów stepowych. W 2005 roku gatunek ten ponownie został znaleziony w Polsce.