thumb|Lista poległych za Francję w latach I wojny światowej na cmentarzu w Montague-Le-Blanc (Puy-de-dom, Francja). Mort pour la France () – termin używany we francuskim systemie prawnym na określenie osób, które zginęły w służbie kraju. W wielu aktach prawnych z tego tytułu przysługują im bądź ich potomnym specjalne względy. Status poległego za Francję odnotowywany jest w dokumentach stanu cywilnego. Jego nadawanie reguluje prawo o rentach wojskowych i dla ofiar wojny ().
Zgodnie z intencją prawodawcy przywileje wynikające ze statusu poległego za ojczyznę mają stanowić moralne zadośćuczynienie, nagrodę i wyróżnienie dla „poległych na polu chwały”. Instytucję wprowadzono podczas I wojny światowej ustawą z 2 lipca 1915 roku, a następnie zmodyfikowano osobną ustawą z dnia 22 września 1922 roku.
Z tytułu przyznania statusu poległego za Francję przysługuje mu oraz jego rodzinie szereg przywilejów i praw, w tym także wydłużenie ochrony prawnoautorskiej do dzieł opublikowanych za życia o 30 lat względem ustawy obowiązującej pozostałych twórców. Wśród utworów objętych taką wydłużoną ochroną są prace m.in.